Strefa archeologiczna Teotihuacán
Świątynia Węża Pierzastego
Pod fundamentami tej świątyni pochowano ponad sto trzydzieści osób, aby ją poświęcić.
Lokalizacja: Ciudadela i centrum miasta, Strefa archeologiczna Teotihuacán.
Ta fasada powstała po to, by ją odczytywać. Dwie postacie występują na przemian wzdłuż płyt i schodów. Pierwszą jest Wąż Pierzasty. Jego rzeźbiona w pełnej bryle głowa wyrasta z korony płatków i jest otoczona ślimakami i muszlami, jakby pływał w pierwotnych wodach stworzenia. Druga postać przez dziesięciolecia zaskakiwała archeologów. Z powodu dwóch pierścieni na czole uważano, że to Tláloc, bóg deszczu. Dziś wielu specjalistów interpretuje ją jako nakrycie głowy Cipactli, potwornego krokodyla Ziemi i symbolu pierwszego dnia kalendarza. Według tego odczytania wąż niesie na grzbiecie początek czasu.
Szacuje się, że budynek zdobiło od trzystu do czterystu takich głów, wysokich na blisko metr. I wszystkie były pomalowane. Wyobraź sobie tę ścianę w całości, lśniącą, widzianą z placu pełnego ludzi.
Daty nie są dokładne: badania umieszczają budowę między stupięćdziesiątym a dwustupięćdziesiątym rokiem. Jednak to, co najbardziej poruszające, znajdowało się pod posadzką. Zanim wzniesiono świątynię, około roku dwusetnego, pochowano tu dziesiątki ludzi. Archeolodzy Rubén Cabrera i Saburo Sugiyama odnaleźli szczątki stu trzydziestu siedmiu osób, ułożonych w wielkim porządku, z rękami związanymi na plecach. Jeśli doliczyć obszary, których nie przebadano, szacuje się, że było ich od dwustu do dwustu sześćdziesięciu.
Kim byli? Analizy tlenu w ich kościach i zębach przyniosły niespodziankę. Pochodzili z różnych regionów Mezoameryki, ale większość z nich mieszkała w Teotihuacán od lat. To nie byli zwykli jeńcy, którzy dopiero co przybyli. Jedna hipoteza głosi, że byli to cudzoziemcy na służbie władcy, może gwardziści elity, ponieważ mieli bardzo podobne i bardzo bogate stroje i dary ofiarne. To hipoteza, nie pewność. Inne pomysły zakładają, że byli sługami założyciela dynastii albo że poświęcono ich Wężowi Pierzastemu lub samej budowli. Razem z nimi pochowano skarb: mówi się o około stu tysiącach cennych przedmiotów.
Jeszcze jedna rzecz o historii tej budowli. Około stu lat po jej wzniesieniu, około roku trzysta pięćdziesiątego, fasadę przykryła Platforma Dobudowana, na którą przed chwilą weszłaś lub wszedłeś. Spiera się o powód. Jedno odczytanie mówi o zmianie we władzach wewnętrznych miasta, inne o pełnym szacunku rytualnym pochówku. Boki, które nie zostały przykryte, zniszczono w nieznanym czasie, i dlatego ukryta część zachowała się najlepiej.
Między rokiem tysiąc dziewięćset siedemnastym a tysiąc dziewięćset dwudziestym drugim archeolog Manuel Gamio otworzył przejście, w którym teraz stoisz. Przywrócił światłu fasadę, której nikt nie widział od ponad tysiąca pięciuset lat.
Posłuchaj pełnego audioprzewodnika: Strefa archeologiczna Teotihuacán
Karnet na 72 godziny za US$10, bez subskrypcji.