Muzeum Fridy Kahlo (Niebieski Dom)
Niebieski Dom od strony ulicy Londres
Pomalowany na niebiesko z zewnątrz i w środku: tak opisał ten dom Carlos Pellicer w tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym piątym roku.
Lokalizacja: Róg ulic Londres i Allende, Muzeum Fridy Kahlo (Niebieski Dom).
Dom ma ponad sto lat. Guillermo Kahlo zbudował go w tysiąc dziewięćset czwartym roku, na rogu ulic Londres i Allende. Był fotografem urodzonym w Niemczech, który przybył do Meksyku w tysiąc osiemset dziewięćdziesiątym roku. Wzniósł dom na miarę swoich czasów, z dziedzińcem pośrodku i pokojami wokół niego, w stylu drugiej połowy dziewiętnastego wieku. Dziś ma około ośmiuset metrów kwadratowych zabudowy, na działce o powierzchni tysiąca dwustu.
Tutaj urodziła się Frida, szóstego lipca tysiąc dziewięćset siódmego roku. Mówiła, że przyszła na świat w tysiąc dziewięćset dziesiątym, w roku, w którym zaczęła się rewolucja meksykańska, bo chciała widzieć siebie jako córkę tamtej epoki. W wieku sześciu lat zachorowała na polio, a choroba pozostawiła jej prawą nogę cieńszą i krótszą. Po wypadku autobusowym w tysiąc dziewięćset dwudziestym piątym roku wróciła do tego domu, żeby dojść do siebie. Z czterdziestu siedmiu lat życia trzydzieści sześć spędziła tutaj.
Posiadłość była bliska utraty. Na początku lat trzydziestych Diego Rivera spłacił hipoteki i długi, które pozostawił Guillermo Kahlo, i w ten sposób uratował dom.
W tysiąc dziewięćset trzydziestym siódmym roku zamieszkali tu Lew Trocki, rosyjski rewolucjonista uciekający przed Stalinem, i jego żona, Natalia Siedowa. Aby ich chronić, zamurowano cegłą niektóre ściany i kupiono sąsiednią działkę o powierzchni tysiąca czterdziestu metrów kwadratowych. Tam posadzono to, co dziś jest ogrodem. Trocy mieszkali w domu do tysiąc dziewięćset trzydziestego dziewiątego roku.
Niebieski kolor jest tym, co każdy zauważa najpierw. Poeta Carlos Pellicer, przyjaciel Fridy i Diega, napisał w listopadzie tysiąc dziewięćset pięćdziesiątego piątego roku, że dom jest pomalowany na niebiesko, z zewnątrz i w środku, i że wydaje się skrywać odrobinę nieba.
Kiedy Frida zmarła, w tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym czwartym roku, Diego chciał, żeby dom stał się muzeum dla wszystkich Meksykanów. W tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym siódmym roku utworzył fundusz powierniczy z Bankiem Meksyku, aby się nim opiekował, i poprosił Pellicera, żeby opracował aranżację ekspozycji. Niebieski Dom otworzył się dla publiczności w tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym ósmym roku, cztery lata po śmierci Fridy.
Zwiedzanie prowadzi przez wnętrza domu jak przez opowieść o życiu: sale malarstwa, pracownię i sypialnie oraz salę, w której pokazana jest część garderoby Fridy. W zależności od trasy, którą wybierzesz, miniesz też jadalnię, kuchnię i ogród. Pracownię zamówił Diego w tysiąc dziewięćset czterdziestym szóstym roku u architekta Juana O’Gormana.
Wchodząc, zobaczysz na niebieskiej ścianie niszę z napisem. Mówi on, że Frida i Diego mieszkali w tym domu od tysiąc dziewięćset dwudziestego dziewiątego do tysiąc dziewięćset pięćdziesiątego czwartego roku. Poniżej stoją małe rzeźby prehiszpańskie. To jedna z pierwszych rzeczy, które zobaczysz po przekroczeniu wejścia, i dobrze streszcza to, co nastąpi dalej.
Muzeum opiekuje się dziś Fundusz Powierniczy Muzeów Diego Rivery i Fridy Kahlo przy Banku Meksyku. Carlos Pellicer był jego pierwszym dyrektorem.
Zanim wejdziesz, spójrz na róg domu, na kolor i na bramę. Każdy kolejny pokój kryje część historii, którą właśnie usłyszałeś.
Posłuchaj pełnego audioprzewodnika: Muzeum Fridy Kahlo (Niebieski Dom)
Karnet na 72 godziny za US$10, bez subskrypcji.