Zamek Chapultepec: audioprzewodnik na Twoją wizytę

Symboliczna twierdza wicekrólewska i rezydencja cesarska na Wzgórzu Szarańczy, świadek przełomowych chwil w historii Republiki.

Otwórz audioprzewodnik

Karnet na 72 godziny za US$7, bez subskrypcji. 2 przystanki do posłuchania za darmo, bez rejestracji.

O stanowisku

Zamek Chapultepec stoi na Wzgórzu Szarańczy w lesie Chapultepec. Budowę rozpoczęto w 1785 roku, za czasów wicekrólewskich; później mieściła się tu szkoła wojskowa, a w latach 1864–1867 rezydencja cesarza Maksymiliana i cesarzowej Charlotty. Potem był domem prezydentów Meksyku. Od 1944 roku mieści się w nim Narodowe Muzeum Historii.

W środku zwiedza się go jak dom wielu epok: salony Alcázaru z karetami i komnatami cesarskimi oraz sale historyczne z muralami o Niepodległości i Rewolucji. Na zewnątrz tarasy i punkty widokowe otwierają widok na las i miasto.

Wizyta jest tu krótsza niż w innych muzeach, więc trasy wybiera się według czasu, a każde dzieło czy zakątek prowadzi do następnego w kolejności zwiedzania.

Co zobaczyć: Trasa ekspresowa

15 przystanków, około 1 h 25 min, w kolejności zwiedzania.

Chapultepec: wzgórze konika polnego i jego źródła Zanim stało się zamkiem, to wzgórze było źródłem słodkiej wody, która utrzymywała przy życiu stolicę Mexica.
Wejście do Zamku i jego wicekrólewskie początki Mówiono, że wicekról, który kazał wznieść ten budynek, chciał zostać królem; dokumenty opowiadają jednak inną historię.
Dziedziniec Dział i dawne Kolegium Wojskowe Esplanada, na której nastolatkowie w wieku od trzynastu do dziewiętnastu lat stawili czoła ostrzałowi artylerii.
Morelos e Iturbide: dos caminos hacia la Independencia
Siqueiros: Od porfiryzmu do Rewolucji Ponad siedemdziesiąt sześć metrów muralu, zaprojektowanego tak, by oglądać go w marszu, a nie z jednego miejsca, i namalowanego materiałami przemysłowymi.
Konstytucja z 1917 roku i mural Gonzáleza Camareny Na tym muralu orzeł dyktuje Carranzie Konstytucję: tak González Camarena wyobraził sobie narodziny ustawy z tysiąc dziewięćset siedemnastego roku.
Sala Powozów w Alkazarze Barokowa karoca wykonana w Mediolanie i powóz na co dzień, który zmienił herby wraz ze zmianą rządu.
Galeria Witraży Ołowiowych: pięć bogiń Około roku tysiąc dziewięćset przybyło z Paryża pięć bogiń ze szkła i ołowiu, by zamknąć korytarz Alkazaru.
Jadalnia i Salon Herbaciany Podobno Maksymilian zamówił około pięciu tysięcy srebrnych sztuk na swój stół; tutaj opowiadamy, co się z nimi stało.
Sypialnia Charlotty Francuskie meble z tej sypialni uważano za należące do Charlotty, ale muzeum opowiada inną historię.
Sypialnie Porfirio Díaza i Carmen Romero Rubio Porfirio Díaz nie mieszkał w Zamku przez cały rok: korzystał z niego latem, na bale i przyjęcia.
Ogród Alkazaru Maksymilian mawiał, że szczęściem jest budowanie zamków z tarasami ogrodowymi, i z tej myśli narodził się ten kameralny ogród.
Caballero Alto, wieża i pierwsze obserwatorium Wygląda jak średniowieczna wieża, ale wzniesiono ją w latach czterdziestych dziewiętnastego wieku, a z czasem stała się pierwszym Narodowym Obserwatorium Astronomicznym.
Taras i pamięć o Niños Héroes Co roku trzynastego września wspomina się sześć imion; historycy oddzielają to, co udokumentowane, od tego, co dodała legenda.
Taras Wschodni i Paseo de la Reforma Najsłynniejsza aleja stolicy powstała po to, by połączyć ten zamek ze śródmieściem.

Trasy

Wybierz trasę na tyle czasu, ile masz. Audioprzewodnik prowadzi Cię przystanek po przystanku.

Trasa ekspresowa 1 h 25 min · 15 przystanków
Piętnaście przystanków z tym, co najważniejsze w Zamku: podejście na wzgórze, Dziedziniec Armat, murale Siqueirosa i Gonzáleza Camareny, Alcázar Maksymiliana i Charlotty, sypialnie Porfiria Díaza, ogród i tarasy. Przejdziesz około 1,5 km razem z podejściem. Z pełnymi nagraniami dolicz około 35 minut.
Trasa pełna 2 h 15 min · 30 przystanków
Wszystkie trzydzieści przystanków Zamku, od rampy po tarasy: Muzeum Historii z muralami, wszystkie sale Alcázaru i ogrody. Przejdziesz około 2 km razem z podejściem. Z pełnymi nagraniami dolicz ponad godzinę.
Alcázar: Maksymilian, Charlotta i Porfirio 1 h 15 min · 16 przystanków
Szesnaście przystanków w rezydencji cesarskiej i prezydenckiej: sala powozów, Schody Lwów, witraże, jadalnia, sypialnie Charlotty, Maksymiliana i Porfiria Díaza, gabinet prezydenta, ogród i wieża Caballero Alto. Dla tych, którzy przychodzą bardziej dla domu niż dla muzeum.
Muzeum Historii 1 h 5 min · 14 przystanków
Czternaście przystanków przez historię Meksyku w dawnym Kolegium Wojskowym: podbój i Nowa Hiszpania, sztandar Hidalga, niepodległość, wojna 1847 roku, powóz Juáreza oraz murale O’Gormana, Orozca, Siqueirosa i Gonzáleza Camareny, aż po Konstytucję z 1917 roku.

Strefy

Tereny zewnętrzne i wejście Na długo zanim stało się zamkiem, to wzgórze służyło do obserwowania słońca, mieszkania nad jeziorami i strzeżenia doliny.
Muzeum Historii (dawna Akademia Wojskowa) Budynek, który był szkołą wojskową, obserwatorium i rezydencją, dziś opowiada historię Meksyku jako Narodowe Muzeum Historii.
Alcázar (rezydencja cesarska i prezydencka) W Alcázarze współistniały dwie epoki: rezydencja Maksymiliana i Karoliny oraz dom prezydentów, którzy przyszli później.
Tarasy i ogrody Wysoko na wzgórzu zamek otwiera się na świeże powietrze: kameralne ogrody, panoramiczne tarasy i wieża, która była obserwatorium.

Przed wizytą

Jak dojechać

Zamek stoi na szczycie wzgórza Chapultepec, w parku o tej samej nazwie. Od wejścia do parku podejście zajmuje 10–15 minut pieszo.

Stacja Chapultepec (linia 1): około 10 minut pieszo do wejścia do parku, a potem podejście.
Stacja Auditorio (linia 7): około 20 minut pieszo przez park.
Samochodem: wokół parku są parkingi, które w weekendy się zapełniają.

W podejściu pomaga mała kolejka turystyczna; rozkład jazdy i cenę sprawdź na miejscu. Podejście jest częścią wizyty: roztaczają się z niego ładne widoki na park i Reformę.

Godziny i bilety

Muzeum jest czynne od wtorku do niedzieli, zwykle od 9:00 do 17:00. W poniedziałki jest zamknięte.

W niedziele wstęp jest bezpłatny dla Meksykanów i cudzoziemców z prawem pobytu, a muzeum ogranicza dzienną liczbę wejść: po osiągnięciu limitu (do 10 000 osób) zamyka się nawet wcześnie rano. Sale mają też niewielki limit osób, a czas pobytu jest kontrolowany.

Aby nie zostać odesłanym, przyjdź w dzień powszedni. Aktualne godziny i ceny sprawdź na stronie INAH.

Kiedy iść

Najlepszy moment to wtorek lub środa o 9:00: krótkie kolejki i prawie puste tarasy. W niedziele lepiej nie przychodzić albo być bardzo wcześnie, z powodu limitu i kolejek.

Podejście odbywa się w pełnym słońcu, więc w upał wyjdź wcześniej. W porze deszczowej (od czerwca do września) po południu padają ulewy i pojawia się mgła.

Na szybką wizytę zarezerwuj półtorej godziny, a na spokojne zwiedzanie salonów trzy.

Co zabrać, a co zostawić

Wygodne buty na podejście oraz marmurowe i drewniane podłogi. Woda, nakrycie głowy i krem z filtrem na drogę przez park oraz lekki sweter na przeciągi na tarasach.

Duże plecaki i nieporęczne bagaże zostawia się w szatni, więc weź tylko to, co możesz nieść. Pobierz audio przed wyjściem: w salonach zasięg jest nierówny.

Udogodnienia

Toalety są u podnóża wzgórza i w muzeum, a także sklep z książkami i replikami oraz szatnia. Jedzenie znajdziesz w parku, w straganach i kawiarniach, a spokojniejsze miejsca są wokół jeziora. Zabierz wodę: podejście jest długie i odbywa się w słońcu.

Dostępność

Dojście to długa, stroma rampa, a w podejściu pomaga mała kolejka. W środku są strefy z windami i rampami, ale część zabytkowego budynku ma schody i wąskie przejścia.

Zapytaj przy wejściu, które strefy są dostępne dla wózków i osób o ograniczonej mobilności, a jeśli szybko się męczysz, wybierz krótką trasę w aplikacji.

Zasady na miejscu

Zdjęcia bez lampy błyskowej do użytku prywatnego; statywy są zabronione. Nie dotykaj mebli ani ścian: są oryginalne i delikatne. Salony zwiedza się w małych grupach, więc poruszaj się razem z przepływem i nie zatrzymuj się w drzwiach. Jedzenie, napoje i duże torby są zabronione.

Wskazówki

Zamek był wicekrólewską rezydencją letnią, akademią wojskową, rezydencją cesarską i prezydencką, a dziś jest muzeum. Wyobraź sobie te warstwy, gdy idziesz.

Wchodź powoli i obejrzyj się za siebie: widok na park i Reformę to najlepszy wstęp.
Tarasy i Alcázar są najbardziej fotogeniczne, a najlepiej wyglądają w porannym świetle.
Historia posuwa się przez sale od wicekrólewskiego Meksyku do rewolucji, więc warto trzymać się kolejności.
Zostaw 20 minut na ogród: jest spokojniejszy niż muzeum i mało kto z niego korzysta.

Przystanki do wypróbowania za darmo